حكمت زكات فطر:

از ابن عباس روايت است : "فرض رسول الله صلى الله عليه و سلم زکاة الفطر طهرة للصائم من اللغو و الرفث، و طعمة للمساکين فمن أداها قبل الصلاة فهي زکاة مقبولة، و من أداها بعد الصلاة فهي صدقة من الصدقات) (صحيح ابن ماجة 1480)

«پيامبر صلى الله عليه و سلم زکات فطر را به عنوان پاک کننده‌ي روزه‌دار از سخنان بيهوده و دشنام و بعنوان رزق و خوراکي براي مساکين واجب کرده است. پس هر کس آنرا قبل از نماز (عيد) بدهد، آن زکاتي قبول است و هر کس آنرا بعد از نماز عيد پرداخت کند صدقه‌اي همچون (ساير) صدقات است (به عنوان زکات فطر محسوب نمي‌شود)».

نظر اهل سنت در مورد غدیر خم و آیه بلاغت چیست؟

حدیث غدیر

امامیه معتقدند که جمله اصول مذهب اعتقاد این است که پیامبر صلى الله علیه وسلم  امامت حضرت علی رضى الله عنه  را معین کرد و او را به عنوان خلیفه بعد از خود تعیین نمود و چنین استدلال کردند:

وقتی که رسول خدا در هجدهم ذی حجه از حجه الوداع بازگشت و به مکانی که آن را غدیر می نامیدند رسید در آنجا توقف کردند و در حق علی رضى الله عنه  فرمودند: “من کنت مولاه فعلی مولاه، اللهم وال من والاه  وعاد من عاداه»[1].

“هر کسی من دوست او هستم علی هم دوست اوست، خداوند یاور کسی باش که یاور اوست و دشمن کسی باش که دشمن اوست”.

برای آشنا شدن بیشتر با دلایل اهل تشیع به کتاب الغدیر علامه امینی مراجعه شود.

پاسخ اول این است:

عقيده واسطيه

«شما را امتی معتدل و ميانه رو قرار داديم .» بقره ــ 143 «شما بهترين امتی هستيد که برای هدايت انسانها مبعوث شده ايد». (آل عمران ــ 110 ) مثال وسطيت اين امت در عبادت است، که باقی امتها (يهود و نصارا) بدون آب (برای وضو) و جز در جای معينی نمی توانند نماز بخوانند. ولی خداوند سختيها و مشقتهای اين امت را برداشته است و مثلاً آنها مي توانند در هر جايي و بدون آب (تيمم) نماز بخوانند. و در احکام آنها نيز چنين موضوعاتی حکمفرماست . مثلاً قصاص قتل در بين يهود فرض و در ميان نصارا ممنوع است. ولی در اسلام امری مخير است، که می توان قصاص گرفت يا عفو نمود و يا ديه گرفت. اين امت از افراط و تفريط و غلوّ منع ، و به آسانگيری و ميانه روی دستور داده شده اند.

معنی اهل سنت:

اهل سنت واژه اي است که در برابر اهل بدعت بکار می رود. و اين بدين معناست، که اهل سنت بعد از قرآن کريم در هر موردی به قول رسول خدا  صلي الله عليه و آله و سلم  و سنت او بسنده می کنند و سنتی را می پذيرند که به نوعی به رسول خدا منسوب باشد. و اين شيوه را چه در اعتقادات و چه در احکام شرعی بکار می بردند. در برابر ساير گروهها که به بدعت و نوآوری متوسل شدند، اهل سنت، کتاب و سنت نبوی  صلي الله عليه و آله و سلم  را برای امور مذهبی خود کافی دانسته و بدين ترتيب به اين معنا معروف گشتند.